Bevrijding

Gisteren ben ik begonnen aan de Steve Jobs biografie van Walter Isaacson. In het eerste, een mijns inziens te lang, hoofdstuk vond ik de volgende quote:

"When I realized that I was smarter than my parents, I felt tremendous shame for having thought that. I will never forget that moment."

Ik heb deels hetzelfde ervaren in mijn jeugd. Ik kan niet precies één moment aangeven waarin ik ontdekte dat ik slimmer was dan mijn ouders: dat ik sneller verbanden legde, beter kon rekenen, meer en sneller las en meer "nuttige interesses" had. Er was geen Eureka-moment, maar het besef kwam en het kwam vroeg in mijn jeugd.

Anders dan Steve voelde ik me niet beschaamd. Ik voelde me bevrijd. Bevrijd van het leven dat mijn ouders leidden. De verslindende sleur van het fabriekswerk bij Fokker (mijn vader). Het dienende werk in het bejaardentehuis en het bedienende werk in de slagerij (mijn moeder). De minachtende blikken. De verwijten. Het alcoholgebruik. De jaloezie. De constante ruzie. Het slaan met deuren. Het geschreeuw en het geweld.

Het bleek allemaal iets tijdelijks.

En nu, nu ik op de drempel van het behalen van mijn Bachelor-diploma sta, en de volgende fase van mijn leven lonkt kijk ik terug. Eventjes.
Ik glimlach.